Winfried vindt mantelzorger zijn de zwaarste baan die hij ooit heeft gehad

dinsdag, 31 januari, 2012

Je kunt, normaal als je met z'n tweeën bent, dan ben je niet de hele dag met elkaar bezig. Maar als de een eens een keer een wat mindere dag heeft, dan neemt de ander het wel over. Of als je ergens over twijfelt, dan kun je het nog wel eventjes met elkaar even, hè, overleggen van goh, hoe gaan we dat doen. Of wat vind jij ervan of wat vind ik ervan of gaan we nou die kant op, of gaan we nou die kant op. Hè, dat geeft een soort rust. Dat je zeg maar een gedragen beslissing hebt. Dat is natuurlijk fijn als je een partner hebt. Ja, hier moet je in feite over alles nadenken. Je kunt nooit iets laten vallen. Even afgezien van de dingen als administratie, maar ook, ja, iets kopen, iets niet kopen. Wat gaan we eten. Ik heb ook niet altijd elke dag zin om dat weer te gaan zitten bedenken. Nou, je moet alles bedenken voor twee mensen. Dat is ook wel een, dat vind ik ook wel een belasting. Je kunt nooit eens lekker een stukje verantwoordelijkheid afschuiven aan [lacht] aan iemand anders. Ja. Want dan loopt het meteen in de soep. Ik heb in mijn leven vrij zware banen gehad. Met grote verantwoordelijkheden wel. Maar vergeleken met dit, was dat allemaal toch veel meer spelenderwijs [-].

Dit vind ik eigenlijk de zwaarste baan. En niet omdat het nou zo complex is allemaal. Maar het voelt, ja, dubbel. Het is ook heel leuk, maar het voelt ook heel belastend. Bij al die banen, die ik gehad heb, dacht ik altijd van ja, voor jou honderdduizend anderen, bij wijze van spreken. Ik kan om vijf uur gewoon de deur dicht doen als ik wil, bij wijze van spreken. Is allemaal niet zo belangrijk eigenlijk. We maken ons allemaal ontzettend druk, is eigenlijk allemaal niet zo belangrijk, waar gaat het in godsnaam allemaal over? Maar dit raakt natuurlijk veel persoonlijker. Veel meer in de kern. En dat houd je natuurlijk ook veel meer bezig. Ook omdat je eigenlijk de hele dag ermee bezig bent. Van, niet dat je nou de hele dag druk bent met van alles en nog wat. Maar het houd je mentaal, houd je dat continu bezig.

Als je 's avonds naar bed gaat, ja, gaat het allemaal goed? Dan wordt ze even wakker, gaat het goed, snapt ze het allemaal nog? Een glaasje drinken staat klaar. Ligt ze goed, licht badkamer nog allemaal aan, kleren, liggen die al klaar. De hele dag ja, ben je ermee bezig, ja. Dus dat, dat is belastender dan welke baan dan ook in mijn perceptie, zoals ik het voel. Nou, dat verrast mij wel. Dan heb je dus ook wel momenten, dat je het even helemaal gehad hebt, maar ja, wat moet je dan? Ik kan ook niet tegen haar zeggen, ik ga even een rondje lopen. Ik ben er over drie kwartier, ben ik wel weer terug. Nee. En dan is ook weer de keuze van, ja, wil je het aan haar laten zien, want ze kan er niks mee. Dus ook niet [-].