Jacqueline

Geslacht:
Vrouw
Leeftijd:
54 jaar
Mantelzorger van:
Ouder
Datum interview:
donderdag, 10 oktober, 2019

 

Achtergrond:

Jacqueline is 54 jaar, getrouwd en heeft drie kinderen tussen de 21 en 25 jaar die niet meer thuis wonen. Ze is mantelzorger voor haar moeder, die boezemfibrilleren en maculadegeneratie (oogafwijking) heeft. Ze werkt 32 uur per week als mobiliteitsadviseur bij de politie.

 

Korte samenvatting:

Jacqueline (54) is mantelzorger voor haar moeder, die lijdt aan boezemfibrilleren en maculadegeneratie (een oogafwijking). Jacqueline is op haar werk open over haar mantelzorgrol en adviseert andere mantelzorgers dit ook te zijn. Zij denkt dat openheid op de werkvloer ervoor zorgt dat je als mantelzorger begrip en medewerking van leidinggevende en collega’s krijgt. Van haar eigen leidinggevende en collega’s ervaart Jacqueline veel begrip en steun. Ze is ervan overtuigd dat werknemers die op het werk de ruimte krijgen voor hun mantelzorgtaken daar geen misbruik van maken, maar juist een stapje harder gaan lopen.

Meer

 

Jacqueline is 54 jaar, getrouwd en heeft drie kinderen tussen de 21 en 25 jaar oud, die niet meer thuis wonen. Ze is mantelzorger voor haar moeder die lijdt aan boezemfibrilleren en maculadegeneratie (oogafwijking). De moeder van Jacqueline woont in een dorp dichtbij haar. Jacqueline heeft een broer en twee zussen. Haar twee zussen wonen niet in de buurt van haar moeder, haar broer en schoonzus wel. De laatsten helpen met praktische zorgtaken, maar de regievoering en regeltaken liggen bij Jacqueline.

Het mantelzorgen begon voor Jacqueline eigenlijk al 30 jaar geleden toen haar vader overleed. Ze is haar moeder toen gaan helpen met de boekhouding en daar zijn met de jaren steeds meer zorgtaken bijgekomen. Haar moeder is langzamerhand onderdeel geworden van haar gezin. Zo werd het eten dat over was bewaard voor haar moeder. De kinderen van Jacqueline vinden dit heel vanzelfsprekend en gaan vaak naar hun oma toe. Jacqueline doet voor haar moeder nu de boodschappen, de was, zorgt voor haar eten en houdt haar gezelschap. Er is een huishoudelijke hulp, maar dat is niet voldoende en dus springt Jacqueline ook in het huishouden bij. Voorheen is een aantal maanden thuiszorg ingeschakeld voor de lichamelijke verzorging, zoals douchen, maar dat vond haar moeder niet meer nodig. Daarnaast begeleidt Jacqueline haar moeder bij zorgafspraken. Sinds enkele maanden gaat Jacqueline twee tot drie keer per dag bij haar moeder langs om haar te helpen. Omdat dat op lange termijn niet vol te houden is, is een andere woonoplossing voor haar moeder gevonden en verhuist haar moeder volgende week naar een woonzorgcentrum.

Voor Jacqueline betekent mantelzorg het op structurele basis helpen van een naaste bij iets dat diegene zelf niet meer kan. Ze vindt het vanzelfsprekend dat ze voor haar moeder zorgt, omdat haar ouders ook altijd goed voor haar gezorgd hebben. De emotionele belasting vindt Jacqueline soms zwaar, vooral als ze ziet dat haar moeder het moeilijk heeft. Toch probeert Jacqueline de situatie altijd van de positieve kant te bekijken en lost ze problemen vaak met humor op. Ze benadrukt dat ze het fijn vindt om voor haar moeder te kunnen zorgen. Haar eigen kwaliteit van leven beoordeelt Jacqueline dan ook als goed. Als het haar wel even teveel wordt, gaat Jacqueline paardrijden, tuinieren of met vriendinnen wat leuks doen. Ze zou willen dat er nieuw mantelzorgbeleid ontwikkeld wordt, waarin alle mantelzorgers op reguliere basis een gesprek met een hulpverlener voeren om te kijken of ze het redden of er eventueel aanvullende hulp ingeschakeld moet worden. Als mantelzorgers zelf aan de bel trekken is het vaak te laat en daarnaast wordt dat niet altijd serieus opgepakt, zo geeft Jacqueline aan.

Jacqueline is sinds 1996 werkzaam bij de politie en werkt 32 uur per week. Ze werkte eerst als agent, maar is sinds vier jaar mobiliteitsadviseur, hetgeen inhoudt dat ze collega’s, die een ziekte doormaken of hebben doorgemaakt, intern naar een andere functie begeleidt. In haar huidige functie is Jacqueline flexibel in het indelen van haar tijd en kan ze haar mantelzorgtaken beter inplannen. Zo kan ze gemakkelijker wat eerder weg en haar uren ’s avonds inhalen. Toen ze nog als politieagent werkte, was ze gebonden aan diensten en was het veel moeilijker om haar werk en de mantelzorg te combineren. Jacqueline vindt haar werk erg leuk en haalt daar veel voldoening uit. Soms heeft haar mantelzorgrol wel enige invloed op de kwaliteit van haar werk. Als het bijvoorbeeld heel druk is op haar werk en de mantelzorg tegelijkertijd ook in een intensieve fase zit, reageert ze soms wat minder flexibel in een gesprek of blijft ze langer met dingen zitten.

Jacqueline is op haar werk open over haar mantelzorgrol. Zij denkt dat openheid op de werkvloer ervoor zorgt dat je als mantelzorger begrip en medewerking van leidinggevende en collega’s ontvangt. Zelf ervaart ze veel begrip en steun van haar leidinggevende en collega’s. Zo benadrukte haar leidinggevende dat ze voor de verhuizing van haar moeder naar het woonzorgcentrum een week zorgverlof moet opnemen. Haar collega’s springen bij als zich een acute situatie met haar moeder voordoet, waardoor ze niet kan werken. Ze hoeft zich dan niet ziek te melden, maar kan aanspraak maken op calamiteitenverlof.

Jacqueline zou willen dat meer werkgevers zich inleven in mantelzorgers en hen ruimte bieden om werk en mantelzorg te combineren. Ze is ervan overtuigd dat werknemers die de ruimte krijgen voor het uitvoeren van hun mantelzorgtaken daar geen misbruik van maken, maar juist een stapje harder gaan lopen. Ze adviseert andere mantelzorgers naar hun werkgever en hun sociale netwerk open en eerlijk te zijn over hun mantelzorgrol. Ze benadrukt dat mantelzorgers het probleem niet groter moeten maken dan het is, maar hun mantelzorgrol ook zeker niet moeten bagatelliseren. Mantelzorgers moeten duidelijk aangeven wat ze nodig hebben om in balans te blijven.

All ervaringen van Jacqueline