Diana

Geslacht:
Vrouw
Leeftijd:
29 jaar
Datum interview:
vrijdag, 11 oktober, 2019

 

Achtergrond:

Diana is 29 jaar en woont samen met haar vader en oma op een melkveebedrijf. Ze is mantelzorger voor haar oma die last heeft van longproblemen, een hoge bloeddruk en psoriasis. Ze werkt 24 tot 32 uur per week als doktersassistente op de poliklinische operatiekamer (OK) oogheelkunde. Binnenkort wil ze gaan samenwonen met haar vriend, waardoor haar oma voor een andere woonvorm zal moeten kiezen, omdat de vader van Diana niet alleen voor haar oma kan zorgen.

Korte samenvatting:

Diana is sinds negen jaar mantelzorger voor haar oma die last heeft van longproblemen, een hoge bloeddruk en psoriasis. In haar baan als doktersassistente op de poliklinische OK oogheelkunde ervaart ze begrip en steun van haar collega’s. Acuut weggaan is lastig omdat operaties dan niet door kunnen gaan. Dat is voor Diana nu geen probleem omdat er een goed vangnet van thuiszorg, haar vader en haar zusje is.

Meer

 

Diana is sinds negen jaar mantelzorger voor haar oma die longproblemen, een hoge bloeddruk en psoriasis heeft. Negen jaar geleden werd Diana’s moeder ziek, waardoor de zorg voor haar oma steeds meer bij Diana en haar zus terechtkwam. Anderhalf jaar geleden is haar moeder overleden. Diana woont samen met haar vader en oma op een melkveebedrijf en doet het huishouden. Na haar werk en op vrije dagen springt ze bij op de boerderij. Diana is de rode draad in de zorg voor haar oma en is aanspreekpunt voor de betrokken zorgverleners. Haar vader en zusje ondersteunen haar waar mogelijk. Diana heeft een tijd zelf haar oma ’s ochtends geholpen met wassen en aankleden en haar ’s avonds weer in bed gebracht, maar dat was niet te combineren met haar werk. Inmiddels komt er twee keer per dag thuiszorg die de lichamelijke verzorging van haar oma doet. 

Diana doet de mantelzorg voor haar oma vooral ‘uit liefde’ en om ‘iets terug te doen’. Daarnaast wil ze graag voortzetten wat haar moeder deed, nu die er niet meer is. Binnenkort wil ze gaan samenwonen en zal haar oma ergens anders moeten gaan wonen. Diana heeft daar veel moeite mee omdat ze haar oma niet het idee wil geven dat ze weg moet nu haar moeder er niet meer is. Het zwaarste vindt Diana dat ze er altijd moet zijn. Diana zet zichzelf vaak op de laatste plaats wat soms ten koste gaat van sociale contacten en tijd voor zichzelf. Ze vindt het moeilijk om hulp te vragen, bijvoorbeeld als ze zelf een keer een avond weg wil. Ze voelt zich verantwoordelijk voor haar oma en de situatie en blijft dan vaak toch maar thuis. Vrienden adviseren haar wel om hulp en ondersteuning voor zichzelf te zoeken maar dat vindt Diana lastig, vooral omdat ze er geen tijd voor heeft. Inmiddels heeft ze wel een vrijwilliger geregeld die af en toe een avond op haar oma wil ‘passen’. Dat is voor Diana praktische ondersteuning waar ze veel aan heeft.

Diana werkt sinds kort als doktersassistente op de poliklinische OK oogheelkunde. Daarvoor werkte ze als verzorgende in de thuiszorg met mensen met psychogeriatrische problematiek, dementie en Parkinson. Ze werkt momenteel 24 tot 32 uur in de week, afhankelijk van het rooster. Ze wil minimaal één dag in de week overhouden voor de mantelzorg en de boerderij. Omdat alles in die ene dag geregeld moet worden vindt ze dat wel weinig, maar ze vindt haar werk ook heel belangrijk. Niet alleen vanwege de financiële beloning, maar ook omdat ze zich zo kan blijven ontwikkelen en het contact met mensen behoudt. Ze haalt er energie uit en het maakt haar wereld groter. 

Diana kan haar werk goed combineren met de mantelzorg doordat ze thuis een vangnet heeft van zowel de thuiszorg als van haar vader en zusje. Zonder deze ondersteuning zou ze niet kunnen werken. Op haar werk zijn ze op de hoogte van haar situatie en ze kan in de pauze even bellen als dat nodig is. In haar huidige functie kan ze echter niet zomaar weg als zich een acute situatie voordoet, omdat de operaties waarvoor ze staat ingepland dan niet door kunnen gaan. Destijds in de thuiszorg kon een collega makkelijk haar route overnemen, maar dat kan in haar huidige baan niet. Op dit moment vindt Diana dat niet erg omdat ze weet dat haar vader en zusje er zijn als zij niet beschikbaar is.

Diana is zelf heel open geweest op het werk. Ze vindt het fijn dat collega’s geregeld aan haar vragen hoe het thuis gaat. Ze hebben er begrip voor en zijn geïnteresseerd. Wel heeft ze het gevoel dat ze in het aantal uren dat ze werkt veel moet regelen om werk en thuis te kunnen combineren, bijvoorbeeld wanneer ze een keer een dienst wil ruilen. Diana probeert dat zo te doen dat haar werkgever zo weinig mogelijk last heeft van haar mantelzorgtaken. Tot nu toe gaat dat goed. De mantelzorg heeft geen impact op de kwaliteit van haar werk. Op de OK kan haar telefoon niet aan staan dus als ze daar aan het werk is, is ze er ook niet mee bezig.

Diana’s grootste angst is dat ze zichzelf uiteindelijk toch teveel wegcijfert waardoor ze bepaalde belangrijke dingen teveel uitstelt of niet heeft kunnen doen vanwege haar mantelzorgtaken. Ze raadt andere werkende mantelzorgers aan om goed voor zichzelf te zorgen, hulp te vragen en zich goed te laten informeren over de mogelijkheden die er zijn. 

All ervaringen van Diana