Terug

Nora vertelt over het moment dat ze de miskraam ontdekte

Tabs

Datum interview: 
woensdag, 29 augustus, 2018

Transcript

''En ehm… uiteindelijk had ik toen de termijnecho ehm gepland staan. En die was ehm elf weken, drie dagen zoiets zou het moeten zijn toen. En toevallig net die, die nacht had ik een heel klein druppeltje bloedverlies. Maar ja… Zelf weet ik vanuit mijn eigen vakgebied gewoon dat dat kan en dat dat niks hoeft te zeggen. En ‘s nachts wel heel naar gedroomd en dat het veel te vroeggeboren werd en gewoon… dat je denkt: nou… wat is dit? Nou ja, ‘s ochtends ook geen bloedverlies meer, niks aan de hand. En eh toen zei mijn man nog van ehm: ah joh, weet je we hebben straks toch de echo dus dan eh zien we toch wel weer eh hoe eh het is. Dus ehm… Ook mezelf een beetje moed in gepraat: niks aan de hand en eh weet je we zien straks gewoon het kleintje weer spartelen. En eh alles is goed weet je. Hoe kan dat nou? Hoe zou het anders kunnen zeg maar. Gewoon… ja heel naïef misschien…maar wel eh zoals we er toen in stonden. En eh de verloskundige zei toen ook: ja, nou nu net een drupje bloed gehad, weet je, aangegeven, het zat niet helemaal lekker bij mij. En toen zei ze van: nou weet je, dan doen we gewoon eerst even de echo voordat we de hele intake compleet maken. En ehm… toen bij de echo zag ik het zelf eigenlijk meteen al. Dat ik dacht van, ik had het gewoon net wat groter verwacht en ja, je weet gewoon het beeld wat je moet zien, met eh, met het mooie flikkerende eh lichtje waar je het hartje ziet kloppen. En eh en dat zag ik eigenlijk niet. Dat ik dacht: ja, volgens mij is dit, is het foute boel. En toen, de verloskundige deed nog wel echt wel verder doorkijken en ja eh zoeken of ze, of ze toch niet nog wat zag. Ehm… en toen zei ze uiteindelijk ook van: nou… nee, het is… het is niet goed. Ehm… Ze zei ook: ja, de grootte viel me al op en je ziet ook wel het verschil tussen hoe het kindje ligt, dus dat was voor mij ook heel duidelijk dat ik dacht van: nou… dit klopt gewoon niet.''