Leo

Gegevens

Geslacht: 
Man
Leeftijd: 
76 jaar
Mantelzorger van: 
Echtgenoot
Diagnose: 
Ziekte van Alzheimer
Datum interview: 
donderdag, 29 september, 2011

Achtergrond:

Leo Grootkop is 76 jaar, getrouwd en heeft drie volwassen kinderen. Hij heeft altijd gewerkt als interieur architect en is in 1999 met pensioen gegaan. Sinds 2006 zorgt hij voor zijn vrouw die de ziekte van Alzheimer heeft.

Korte samenvatting:

Tijdens de verbouwing van hun huis, merkte Leo Grootkop dat zijn vrouw spullen niet meer kon terug vinden. In 2006 werd de ziekte van Alzheimer gediagnosticeerd. Zijn vrouw gaat sinds november 2010 twee dagen in de week naar de dagopvang. Leo heeft het vooral moeilijk met het onbegrip in zijn vriendenkring.

Toen Leo Grootkop en zijn vrouw hun boerderij in Frankrijk verbouwden, waar ze ook woonden, merkte Leo dat er iets niet in orde was met zijn vrouw. Het begon met kleine signalen, zoals het niet kunnen terugvinden van spullen. In 2006 wordt de ziekte van Alzheimer vastgesteld. Op dat moment hadden ze het gevoel in een bodemloze put te vallen. In 2008 besloten Leo en zijn vrouw om terug te gaan naar Nederland, ook omdat zijn vrouw door haar ziekte de Franse taal verloor. Op dit moment gaat de vrouw van Leo twee dagen naar de dagopvang.

Leo vergelijkt het ziekteproces van zijn vrouw met een vat dat uitgehold wordt; er gaat van alles uit en er komt niks meer in. Ze is vergeetachtig, ze heeft moeite om haar aandacht ergens bij te houden, ze toont geen initiatief meer en ze wil nergens naar toe. Leo kan geen gesprekken meer voeren met zijn vrouw, omdat er geen interactie meer is. Hij meldt haar alleen nog feitelijkheden, waarbij hij geen reactie van haar krijgt.

Leo schikt zich in de situatie. Hij heeft geen keus. Zijn credo is niet te zeuren over allerlei kleine onbelangrijke dingen en de dag te plukken! Samen kunnen ze ook lachen om situaties die zich voordoen. Hij wil dat zijn vrouw nog optimaal geniet van haar leven. Daarvoor bedenkt hij allerlei dingen om samen te ondernemen, maar jammer genoeg wil Leo zijn vrouw bijna niks meer.

Volgens Leo gaat het ziekteproces maar één richting op. Leo wil zijn vrouw daarbij zoveel mogelijk begeleiden en hij weet dat hij steeds zal moeten blijven bijsturen. Hij wil haar zo lang mogelijk thuis houden en voorkomen dat ze naar een verpleeghuis moet. Leo weet niet wat de toekomst brengt, omdat onbekend is hoe het ziekteproces zal verlopen.

Ondanks dat Leo en zijn vrouw open zijn over de situatie, ervaren zij veel onbegrip bij hun vrienden. Leo heeft het daar moeilijk mee. De afgelopen twee jaar is niemand van hun vrienden op bezoek geweest. Het voelt alsof zijn vrouw en hij in een vacuüm zitten. Met zijn dochters kan hij wel over de situatie praten. Ook de naaste familie is trouw. Daarnaast ervaart Leo veel steun van de casemanager. Zij is op de achtergrond aanwezig en dat is voor Leo goud waard.