Terug

Mevrouw Haans-Heijnen heeft steun aan mensen van de kerk maar voelt zich in de steek gelaten door de pastoor

Tabs

Datum interview: 
woensdag, 21 november, 2012

Transcript

Maar één ding, ik heb hem nog niet gesproken, maar één ding vind ik heel raar, dat mijn dochter pas gestorven is, dat 'ie niet eens ene keer bij ons is komen praten.

Wie bedoelt u?

De pastoor.

De pastoor, ja. Dus aan de ene kant haalt u steun [-]

Ja.

Uit de kerk.

Ja.

He, want veel mensen, sociale [-]

Contacten.

Contacten, belangrijk voor u.

Ja.

Aan de andere kant bent u ook teleurgesteld in de personen van de kerk.

Ja. Dat vind ik hè, hij had nou moeten komen en bij ons ook moeten praten. Dat heeft 'ie helemaal niet gedaan. Nou, en ik moet eerlijk zeggen, nou zeg ik niet, het is een hele moderne pastoor, maar toch vind ik ja, dat 'ie heel weinig contact heeft met de burger. Want ze komen echt niet meer over als een pastoor hoor. Want hij heeft een gewoon pak aan, nooit geen kleding dat je, net als in de kerk ook, komt er een spijkerbroek onderuit. Dat vind ik niet zoals het hoort. Je moet je eigen gedragen naar hetgeen wat je doet. Maar ja, dat vergeten ze schijnbaar zomaar. Maar ja, daar kan ik niks aan corrigeren en dat doe ik niet ook niet. Maar het is wel zo verder, ja. Ik ben er toen bij geweest bij het bedienen van mijn dochter. Toen die de laatste dingen kreeg. En toen denk ik, jonge, jonge, jonge toch.