Terug

Omdat de opname van zijn vrouw noodzakelijk was, heeft Kars hier geen schuldgevoel over

Tabs

Datum interview: 
donderdag, 1 november, 2012

Transcript

Heel ingrijpend. Ja. [-] Ja, dat is de moeilijkste week geweest om je vrouw daar naartoe te brengen. Nou moet ik ook zeggen, ik heb d'r niet zelf weggebracht, ik denk, hebben de kinderen gedaan, want ik kon 's morgens niet weg, omdat ze hier van de woningcoöperatie hier thuis moesten zijn. Dus ik kon haar op dat moment niet wegbrengen. Maar als je dan 's middags daar naartoe moet, de kleren ophalen, kleren brengen, ja, dan pas dringt het eigenlijk tot je door, wat er dus gebeurd is. Ja dat is wel hard en emotioneel ook. Dat vergeet je ook niet zo gemakkelijk hoor. Want dat is het laatste wat je haar dus wilt aandoen. [-] Maar goed, ik had geen andere keus en zij ook niet. [-] Ze wou daar nooit naartoe, maar het kwam meer in haar familie voor. Het was niet zo, maar ja, goed, als het dan je eigen partner betreft, die je daar dan moet heenbrengen, dat is nog wat anders als een ander familielid. Maar ik heb geen schuldgevoel gehad dat ik zo gehandeld heb. Want het was noodzakelijk. Ik had geen andere keus.

En wat was het effect van de opname op u, op uw leven?

Nou, dat je op dat moment niet meer bij elkaar bent. Je moet elke dag op bezoek. Net als iemand in het ziekenhuis ligt, dan ga je ook even op bezoek, ga je ook weer weg. [-] Want in het begin was ze wel eens boos, dat ze dus ook mee wou. Maar dan zei ik, ja, dat kan niet. Ja, maar waarom dan niet? Nou, ik ben daar vaak genoeg huilend weggegaan. [-] Ja, dat gaat ook dwars door je heen, dus, dat is ook geen normale situatie [-].