Terug

Wim H. is van mening dat er meer positieve aandacht voor de verpleeghuissector moet komen

Tabs

Datum interview: 
vrijdag, 25 mei, 2012

Transcript

Zoals iedereen denk ik, had ik een enorme tegenzin om haar naar het verpleeghuis te doen. Want als je dus de excessen ziet en hoort op tv en in kranten leest, dan denk ik, nou, voor goud geld zal ik er nooit in terecht komen. Maar door alle negatieven berichten, krijg je de indruk dat de hele branche verziekt is, maar die beide tehuizen, die onder dezelfde firma, zal ik maar zeggen [-]. Ja, ik noem het even firma, want ik was vroeger dom genoeg, in de veronderstelling dat het overheidsinstellingen waren, maar het zijn puur commerciële bedrijven. Maar die eerste vier weken, dat ze in een uitgewoonde zooi in dat verpleeghuis zat, die zat namelijk, een week of anderhalf, twee geleden, zijn ze over gehuisd naar een nieuw gebouw, dus daar werd weinig meer aan gedaan. Maar ondanks de echte uitgewoonde zooi ben ik heel veel, heel veel positiever gaan denken over verpleeghuizen. Omdat die mensen, voor zover ik ze meegemaakt heb, heel erg lief omgaan met die dementen.

Toen is ze overgegaan naar een huis, waar ze nu zit. Dat is een stuk jonger huis. Dat heb ik toen uitgekozen, omdat ze, als je daar binnen komt, dan, de deur die kom je binnen en dan kun je er alleen met een code uit. Maar verder is het hele huis op keuken en, en sommige kantoren na, die op slot zijn. Maar alle woonkamers zijn voor elke demente te bereiken. Die woonkamers hebben gezamenlijke tuinen, daar kunnen ze allemaal in. Er is een grote, centrale tuin, daar kunnen ze in, als ze willen. Er is een restaurant, dus ze kunnen eigenlijk overal lopen, waar ze willen. En ze hebben het recent, hebben ze de instituut gangen, om het zo maar eens te noemen, veranderd met behulp van een etaleur in pleintjes, in molenlandschapjes, bomen tegen de muren. Het ziet er echt een stuk leuker en gezelliger uit. Een kapelletje is er gekomen en aan de andere kant een kerk geschilderd, alsof je in een grote kerk staat. Het is dus een, een prettige omgeving, wat ook daar is, dat ieder mens, wat daar werkt en die ik tegenkom, is eigenlijk even lief en vriendelijk en aardig. Als ik met mijn vrouw door de gang loop, dan komt ze soms tien personeelsleden tegen. Ook kantoormensen of iemand, die daar iets aan het schroeven is, dan heeft ze de neiging om ze aan te spreken en even over de wang te aaien en zo. En ze reageren allemaal even lief en aardig. Dus als ze op tv dat soort verpleeghuizen zouden tonen, dan zou die negatieve indruk, die door sommigen inderdaad denk ik of dat weet ik wel zeker gemaakt wordt, zal een stuk genuanceerder worden. Want ik denk dat dan veel minder mensen angst hebben om mensen in een verpleeghuis te stoppen.