Terug

Voor de man van Addy is het belangrijk om buiten te zijn

Tabs

Datum interview: 
vrijdag, 4 november, 2011

Transcript

Hij gaat naar de zorgboerderij en dat is ook wel ontzettend belangrijk voor een mantelzorger, hoor. Dat ze [-]

Hoe is dat zo [-]

Nog iets kunnen doen.

Besloten?

Nou, eigenlijk, wij woonden toen dus inderdaad in [plaats] en daar was dan een dementieconsulente. Dat is dan toch ook wel heerlijk om te hebben, die hebben ze hier in [plaats] kennelijk niet. Maar dat was wel fijn. En die, die heeft met hem bepraat van, zou u het niet leuk vinden. Ja, wij gingen dus naar een appartement verhuizen en hij was gewend om heel veel te fietsen, heel veel buiten te zijn en echt een natuurmens. En dan kom je op een appartement. Ja, dan kun je wel met lekker weer op een balkon zitten, maar dan heb je het wel gehad, hè? Dus ja, om toch buiten te zijn, is hij naar de zorgboerderij gegaan. En ja, daar gaat hij drie keer in de week [-].

Nou, het is begonnen met een dag en dan nog eens een dag. En nou drie keer in de week en hij gaat niet altijd even graag hoor, want hij heeft wel eens dat hij helemaal geen zin heeft, maar als hij thuis komt, moet ik zeggen, dat hij altijd verhalen en ja, hij vertelt wat. En ik, ik heb iets, zo'n dag, dan heb je iets te vertellen tegen elkaar, hè? Dat is toch ook wel prettig hoor, vind ik. En ja, hij heeft altijd wel verhalen als hij thuiskomt. Dus, ik vind dat wel leuk. Maar hij gaat nu wel hard achteruit, moet ik zeggen. Hij heeft wel in die boerderij, op die boerderij heeft hij zelf een kruidentuin aan mogen leggen, want hij is ook gek met kruiden. Ja, het is meer een natuurmens. En daar heeft hij een kruidentuin aan mogen leggen en nou is hij ze aan het oogsten, hè? Dan doet hij ze zeg maar klein knippen, zodat ze kunnen drogen, de kruiden. En [-]. Ja, ja. Dat is eigenlijk ook, ja, iets wat hij heel graag doet eigenlijk. Ja.

Maar hoe is het, is dat, is hij uiteindelijk ook naar die zorgboerderij gegaan om, ook in verband met u? Dat dat [-]

Ja, ik denk [-] ook wel. Hij is wel heel reëel, moet ik zeggen. Hij begrijpt wel dat ik ook even, eens even, ja, bijvoorbeeld de fiets moet kunnen pakken. Want hij mag geen auto meer rijden, mag niet meer fietsen, je bent ontzettend beperkt en ja, dat beseft bij ook wel heel goed, hoor. Dat wel hoor, want ik denk als hij het niet voor mij zou doen, dan zou hij misschien wel veel makkelijker eens een keer graag thuisblijven of zo. Want dat is het nou eigenlijk niet. Maar nee, hij moet ook vooral buiten zijn, met mensen, hè? Hij is een mensen mens, hij moet echt tussen mensen zijn. Hij is echt een mensen mens hoor.