Terug

Voor Ger spelen financiële redenen ook een rol

Tabs

Datum interview: 
donderdag, 25 oktober, 2012

Transcript

We zijn toen naar een dagopvang gegaan in [plaats]. Maar dat was verschrikkelijk voor hem. De deur ging open, de deur ging op slot. Hij is daar een middag geweest, tussen de middag. Allemaal andere mensen, allemaal andere ja, dementerende mensen om zich heen, waarvan de één brood bij hem wegpikte. Ja, met een ander kon hij gewoon geen gesprek aangaan. Hij vond het verschrikkelijk. Dus na een, eigenlijk na één dag hebben we al gezegd, dit gaan we niet doen. We gaan die zorg in natura omzetten in een PGB en nou ja, vanaf die tijd heb ik de zorg op me genomen. Dus dat begon met zes halve dagen met mijn pa. Maar nadat we dus bij die dagopvang geweest waren, denk ik, ja, dit ga ik niet doen. Ik ga kijken of ik dus tijd kan vrijmaken om hem zo lang mogelijk uit die wereld te houden van dementie. Vooral ook omdat z'n hersenfunctie, z'n ja, z'n besef, hè, het begrip besef dat is tot op heden nog intact.

Dus ja, om dat dus weg te stoppen in een tehuis of een dagopvang. Ja, dat is niet [-] Nee, moeten we niet doen, moet je niet willen doen. Zou anders geweest zijn als het besef er niet meer was, als 'ie niet meer wist wat er om hem heen gebeurde. Maar zo lang hij dat besef wel heeft, heb ik gezegd, nou, ik ga kijken of ik tijd kan vrijmaken om dat zo lang mogelijk te, te ja, wat is het, te rekken of te [-] Is het rekken? Ja, lastig. Ja, te rekken. Om hem toch zo lang mogelijk in z'n omgeving te laten wonen. Waar 'ie, ja, waar 'ie toch nog het meest tot [-], het meest zichzelf is, laat ik het zo maar zeggen. Ik denk, als we ervoor gekozen hadden om hem gewoon drie dagdelen in een dagopvang of in een verzorgingshuis of bejaardenhuis, nou, dan was dat helemaal in elkaar gestort. Dat denk ik wel. Ik denk dat 'ie dan helemaal in elkaar gestort was, vermoedelijk. Weten doe ik het niet, maar ik denk het wel. Dus ja, dat was eigenlijk de overweging om het, om dat voor hem te doen. Ook omdat ik in de gelegenheid dus ben om dat te doen. Omdat ik ook een stukje zakelijk denk. Hè, het is ook m'n werk, dat helpt om te denken. Het is ook m'n werk, ik word ervoor betaald, PGB in ieder geval. Dat is één. Twee, ja, m'n visie, dat is gewoon m'n levensvisie, schrijf mensen niet af voordat ze afgeschreven zijn, denk ik. Dat is ook sterk.

Ook m'n pa is een leuke man om mee te werken. Humor, nog steeds, dus ik heb geen vervelend werk met hem. Hij is niet agressief of hij is niet chagrijnig, dat is heel prettig om mee te werken. Zo houd ik dat vol. En het is beperkte tijd. Ik weet dat het nu nog een half jaar is. Ik heb een paar maanden geleden, ging mijn moeder een week op vakantie. Toen ben ik daar zeven dagen geweestAls je daar zeven dagen dag en nacht bent, dan merk je hoe intensief het ook is om met zo iemand samen te moeten leven. Dus met, met [-] Maar ja, goed, ik denk, het is je man, dus dat is misschien nog een hele andere verhouding. Maar ik denk, oh jee, ja, je hele leven wordt daardoor wel bepaald en behoorlijk. Maar goed, ja, het is eindig, het is een keer vier jaar van mijn leven. Ja. Ach, en ik doe ook heel veel ervaring op. Ik bedoel, ja, ik, het is, dat is het. Het is een stukje zakelijkheid. Ook wel een beetje nieuwsgierigheid hoe zo'n proces helemaal, ja, afrolt, zich ontwikkelt of afwikkelt. Ja en ook vooral wel de waarde, een waarde behouden van mensen. Ik denk dat dat ook wel een belangrijk deel dit, m'n motivatie bepaalt. Ja.